اسفع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفع. [ اَ ف َ ] (ع ص، اِ) چرغ . ◄ گاو دشتی . ◄ جامه ٔ سیاه . ◄ هر سیاه که سیاهی آن بسرخی زند. (منتهی الارب ). رنگ سیاه .(مهذب الاسماء). ◄ گوسفند. اسم است مر غنم را وقتی که برای دوشیدن خوانند. و منه : اَشْل ِ الیک الاَسفع؛ بخوان گوسپند را برای دوشیدن . (منتهی الارب ). ◄ ابیض اسفع؛ نیک سپید. سپیدی سپید.