اسفناج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفناج . [ اِ ف َ / ف ِ ] (اِ) اسفاناخ . اسفناخ . اسپناج . اسپاناخ . اسپنانج . سپاناخ . رجوع به اسپناج شود : بابای تو چارده پسر داشت نی میزد و اسفناج میکاشت . ؟
اسفناج . [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان زنجان رود بخش حومه ٔ شهرستان زنجان، ٣٠٠٠٠ گزی شمال باختر زنجان، ٣٠٠٠ گزی راه آهن زنجان به تبریز. دامنه . معتدل . سکنه ٥٣٠ تن . آب آن از زنجانرود و قنات . محصول آن غلات، میوه جات، مختصر برنج . شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو و در غیر بارندگی اتومبیل رو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢ ص ١٣).