اسفندیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفندیار. [ اِ ف َ ](اِخ ) موضعی در مشرق سبزپوشان (نواحی خلیج فارس ).
اسفندیار. [ اِ ف َ ] (اِخ ) ترکمان . یکی از امرای بدیعالزمان میرزای تیموری . (حبیب السیر جزو ٣ از ج ٣ ص ٢٩٣).
اسفندیار. [اِ ف َ ] (اِخ ) ابن وشتاسف . رجوع به اسفندیار شود.