اسفیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسفیج . [ اِ ] (اِخ ) دهی از دهستان مؤمن آبادبخش درمیان شهرستان بیرجند، واقع در ٤٤٠٠٠ گزی شمال باختری درمیان . دامنه . گرمسیر. ١٩٠ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آن غلات، شلغم، تریاک . شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).