اسفید

اسفید. [ اِ ] (ص ) اسپید. سپید. سفید. مقابل سیاه . ◄ روشن . درخشان . تابان . رجوع به اسپید و سفید شود. ◄ جزء مقدم بعض امکنه مانند اسفیدجوی و اسفیدچشمه و اسفیددز و اسفیددشت و اسفیدبان و اسفیدجان و اسفیدرودبار. و در «دراسفید» جزء مؤخر است .

اسفید. [ اِ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان وزوا بخش دستجرد خلجستان شهرستان قم در ١٨٠٠٠ گزی شمال خاور مرکز بخش ٤٠٠٠ گزی راه فرعی طغرود به قاهان . سکنه ١١٠ تن . سردسیر. آب از ٣ رشته قنات . محصول آن غلات، بنشن، پنبه، میوه جات . شغل اهالی زراعت . راه آن مالرو است . از طریق دولت آباد طغرود میتوان ماشین برد. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١ ص ١٢).