اسقان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسقان . [ اَ ] (ع اِ) (علی الجمع) کمرهای باریک و لاغر. (منتهی الارب ).
اسقان . [ اِ ] (ع مص ) تمام کردن جلای شمشیر را: اسقن سیفه ؛ ای تمّم جلاءَه . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسقان . [ اَ ] (ع اِ) (علی الجمع) کمرهای باریک و لاغر. (منتهی الارب ).
اسقان . [ اِ ] (ع مص ) تمام کردن جلای شمشیر را: اسقن سیفه ؛ ای تمّم جلاءَه . (منتهی الارب ).