اسم ذات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسم ذات . [ اِ م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اسم چون قائم بذات باشد و وجود آن وابسته به دیگری نبود آنرا اسم ذات نامند: جامه، نامه، مرد، زن، پسر، بلبل، باغ، پیل . و آن مقابل اسم معنی است . رجوع به اسم معنی شود.