اسمح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسمح . [ اَ م َ] (ع ن تف ) آسانتر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). اَسهل . ◄ جوانمردتر. (ناظم الاطباء). سمح تر. باسماحت تر. نعت تفضیلی از سماحت . (یادداشت مؤلف ). ♦ امثال : اسمح من شیطان علی فیل . اسمح من لافظة . (المزهر ص ٢٩٨). اسمح من مخَّةالریر .