اسواران/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین( اَ ) (اِ.) ۱- جِ اسوار؛ برندگان اسب، فارسان. مق پیادگان. ۲- سپاهیان سواره (در زمان ساسانیان).واژه قبلی: اسوارواژه بعدی: اسواق