اسورکر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسورکر. [ اِ وِ ک ِ ] (اِخ ) نام دو تن از سلاطین سوئد. اولی از سنه ٔ ١١٢٩ م . تا سال ١١٥٥ حکمرانی داشت . جلوس این پادشاه باانقراض سلاله ٔ لوروبروگ مصادف بود و در این زمان سلسله ٔ جدیدی تأسیس شد و این سلسله تا سنه ٔ ١٢٥٩ م . ادامه یافت . اِسورکِر دوّم . از تاریخ ١١٩٩ م . تا سال ١٢١٠ فرمانفرمایی داشت، بعد اریک دهم جانشین وی شد.