اسوکا

اسوکا. [ اَ ] (اِخ ) اشوکا. پادشاه هند. وی از سال ٢٦٣ تا ٢٢٦ یا ٢٦٠ تا ٢٢٣ ق . م . سلطنت کرد. و مروج دین بودا بود. کتیبه ای از این پادشاه به دست آمده که وفات بودا از آن به سال ٤٨٠ ق . م . مستفاد می شود. دین بودا در عهد این پادشاه مقتدر از حدود هند تجاوز و به واسطه ٔ مبلغین از شمال غربی تا کشمیر و قندهار و کابل نفوذ کرد و متدرجاً به سواحل جیحون رسید.(یشتها تألیف پورداود ج ٢ صص ٢٩-٣٠). و رجوع به ایران در زمان ساسانیان ترجمه ٔ رشید یاسمی ص ٢١ شود.