اسوین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسوین . [ اِس ْ ] (اِخ ) نام شعبه ای از شعب سه گانه ٔ نهر او در واقع در خطه ٔپومرانیا از پروس که در حال ورود به دریای بالتیک احداث میشوند. این شعبه جزیره ٔ اُسدم را از جزیره ٔ دولین افراز میکند و طول آن به ١٥ هزار گز بالغ است .