اسپ افکن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسپ افکن . [ اَ اَ ک َ ] (نف مرکب ) اسب افکن : دگر اندریمان سوار دلیر چو ارجاسپ اسپ افکن نره شیر. فردوسی . گزین کرد ازایشان ده و دو هزار سواران اسپ افکن نامدار. فردوسی . برآشفت از آن پور اسفندیار سواری بداسپ افکن و نامدار. فردوسی . و رجوع به اسب افکن شود.