اسپیل

اسپیل . [ اَ ] (ص ) دزد اسپ بود که بغیر از اسپ دزدیدن دیگر کارش نبود .(لغت فرس چ تهران ). شخصی را گویند که پیوسته اسب دزدد و سوای اسب دزدی کار دیگر نکند. (برهان ). دزد اسب که به غیر اسب ندزدد. (رشیدی ). رجوع به اسپیک شود.