اسکف

اسکف . [ اَ ک َ ] (ع ص ) کفشگر. (منتهی الارب ). ارسی دوز. کفاش .

اسکف . [ اُ ک ُف ف ] (ع اِ) اسکف العینین ؛ جای روییدن موی مژه بر بام چشم . جای روئیدن موی مژگان . (منتهی الارب ). ◄ غلاف زیرین چشم . (منتهی الارب ). پِلک ِ زیرین چشم . (مهذب الاسماء).

اسکف . [ ] (اِخ ) شهریست از حدود مکران بناحیت سند و از وی پانید خیزد. (حدودالعالم ).