اسکمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسکمان . [ ] (اِخ ) دهی جزء بخش شهریار شهرستان تهران، ٧٠٠٠ گزی جنوب خاور مرکز بخش و ٥٠٠٠ گزی جنوب راه علیشاه عوض به تهران درجلگه . سکنه ١٨٠ تن، شیعه . زبان فارسی . معتدل . مالاریائی . آب آن از قنات و در بهار از رودخانه ٔ کرج . محصول آن غلات، صیفی، چغندر قند، انگور، سیب . شغل اهالی زراعت . راه مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).