اسکندر شیخی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسکندر شیخی . [ اِ ک َ دَ ش َ ] (اِخ ) وی از اولاد افراسیاب جلالی ملقب بشیخی است . افراسیاب حاکم مازندران و از مریدان سید قوام الدین مرعشی مازندرانی بود. اسکندر در دربار امیر تیمور گورکان بسر می برد و ملازم وی بود. و آخرالامر سر به مخالفت برداشت . رجوع به حبیب السیر جزء ٢ از ج ٣ صص ١٠٦ - ١١٠، ١١٧، ١٣٨، ١٤٢، ١٤٧، ١٧٠ - ١٧٢ و سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ٣٦، ١٣٩، ١٤٢ و ١٥٦ بخش انگلیسی شود.