اسکولا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسکولا. [ اِ ک َ وُ ] (اِخ ) موسیوس . یکی از پاتریسین های جوان رومی . وی بهنگام محاصره ٔ رم بدست پُرسِنّا (٥٠٧ ق .م .) داخل اردوی دشمن گردید تا شاه را بکشد، ولی فریب خورد و یکی از صاحبمنصبان را بقتل رسانید. او را گرفته بنزد شاه بردند و بامر شاه دست او را در میان آتشی حاد گذاشتند و او اعتراف کرد که سیصد جوان رومی سوگند یاد کرده اند که پرسنا را بکشند، در نتیجه فرمانده اِتروسک متوحش گردیده و با رومیان صلح کرد.
اسکولا. [ اِ ک َ وُ ] (اِخ ) پوبلیوس موسیوس . حقوق دان رومی، که در سال ١٣٢ق .م . برتبه ٔ کنسولی ارتقا یافت . پسر او کَنتوس موسیوس اسکولا نیز در ٩٦ ق .م . بمرتبه ٔ کنسولی نائل آمد.