اسیر

اسیر. [ اَ ] (اِخ ) (رود...) نهری است به فارس، آب آن شور و ناگوار. از چشمه ٔ چک چک و چشمه ٔ مشک آویز برخاسته از بلوک اسیر گذشته به رودخانه ٔ کله وارد شود.

اسیر. [ اَ ] (اِخ ) قصبه ٔ خرّه ٔ اسیر. رجوع به ماده ٔ قبل شود.

اسیر. [ اَ ] (اِخ ) دهی از دهستان گله دار بخش کنگان شهرستان بوشهر، واقع در ٦٧٠٠٠ گزی جنوب خاوری کنگان و ٥٠٠٠گزی راه فرعی گله دار به لار. جلگه، گرمسیر و مالاریائی . سکنه ٦٠٠ تن . آب از چاه . محصول آنجا غلات، تنباکو، پیاز. شغل اهالی زراعت . راه آنجا مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).