اسیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسیل . [ اَ ] (ع ص ) نرم و هموار و برابر. (منتهی الارب ) ◄ رخساره ٔ دراز و کشیده . (منتهی الارب ) نرم و کشیده (چهره ). (اقرب الموارد) : غزل ز بهر غزالی غزاله رخ گویم که کرد خسته دلم رااسیر خدّ اسیل . امیرمعزی ( دیوان ص ٤٥٢).