اش وهیشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اش وهیشت . [ اَ ش َ وَ ت َ ] (اِخ ) فارسی اوستایی کلمه ٔ اردیبهشت است که نگهبانی دومین ماه سپرده به اوست، یکی از امشاسپندان یا مهین فرشتگان دین زرتشتی است . پنج ماه دیگر از سال که خردادو مرداد و شهریور و بهمن و اسفند باشد نیز بنام امشاسپندان خوانده شده است . اردیبهشت در جهان مینوی نماینده ٔ پاکی و تقدس و قانون ایزدی اهورامزداست و در جهان خاکی نگهبانی آتش سپرده به اوست . (فرهنگ ایران باستان ص ٥٧). و رجوع به یشتها ص ١٥ و ٩١ و ٦٠٤ شود.