اشتاد پیروز

اشتاد پیروز. [ اَ دِ ] (اِخ ) نام پسر فیروز که یکی از نجبای ایران بود و در جنگ خسرو پرویز با بهرام چوبینه، سالاری از سپاهیان وی بشمار میرفت : فرخزاد و چون خسرو سرفراز چو اشتاد پیروز دشمن گداز. (شاهنامه چ بروخیم ج ٩ ص ٢٧٨١). و رجوع به «ولف » شود.