اشتقاق صغیر

اشتقاق صغیر. [ اِ ت ِ ق ِ ص َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) هرگاه دو کلمه ٔ مشتق ومشتق منه در اصول و ترتیب آنها متحد باشند، آنرا اشتقاق صغیر نامند، مانند «ضَرَب َ» از «ضَرْب ». (از کشف الظنون ). و جرجانی آرد: اشتقاق صغیر آن است که میان دو حرف در حروف و ترتیب تناسب باشد، مانند «ضَرَب َ»از «ضَرْب ». (از تعریفات ). و رجوع به اشتقاق شود.