اشتلابوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشتلابوس . [ اِ ت ِ ] (معرب، اِ) دارشیشعان . بهندی کائیهل است . (الفاظالادویه ) . بیونانی درختی است سطبر و خارناک، پوست آن مانند قرفه سرخ و ضخیم می باشد، وسواس سودایی را نافع است و ضماد آن با سرکه درد دندان را تخفیف دهد و بعبارت دیگر آنرا دارشیشعان گویند و بجای بای ابجد یای حطی بنظر آمده است . (برهان ). نام درختی است خاردار که پوست آن از دواهای نافع است و نام دیگر درخت مذکور دارشیشعان است . لفظ مذکور درترجمه ٔ طب یونانی به عربی معرب شد. (فرهنگ نظام ).