اشجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شجر؛ درختان.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ شجر؛ درختان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشجار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ شَجَر. درختان . ◄ ج ِ شَجْر. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به شجر شود.
اشجار. [ اِ ] (ع مص ) رویانیدن زمین درخت را. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).