اشخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشخر. [ اَ خ َ ] (اِخ ) یمنی جمال الدین . او راست : شرح بهجةالمحافل و بغیةالاماثل فی تلخیص المعجزات و السیر و الشمائل تألیف ابوبکر عامری . (معجم المطبوعات جزء ٢ چ مصر ١٣٣٠).
اشخر. [ اَ خ َ ] (ع اِ) درخت عُشَر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).