اشصاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشصاب . [ اِ ] (ع مص ) اشصاب خدا زندگی کسی را؛ دشوار کردن آن . یقال : اشصب اﷲ عیشه . (منتهی الارب ).
اشصاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ شِصْب، بمعانی شدت و قحطی و بهره و نصیب . (از اقرب الموارد). رجوع به شصب شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشصاب . [ اِ ] (ع مص ) اشصاب خدا زندگی کسی را؛ دشوار کردن آن . یقال : اشصب اﷲ عیشه . (منتهی الارب ).
اشصاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ شِصْب، بمعانی شدت و قحطی و بهره و نصیب . (از اقرب الموارد). رجوع به شصب شود.