اشصاص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشصاص . [ اِ ] (ع مص ) بازداشتن کسی را. (منتهی الارب ). منع کردن کسی را. (از اقرب الموارد). ◄ دور شدن . (منتهی الارب ). اَشَص َّ فلان ؛ اَبعد. (اقرب الموارد). ◄ کم شدن شیر شتر و گوسفند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).