اشفورقانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشفورقانی . [ اَ ] (اِخ ) (٤٧١ - ٥٤٩ هَ . ق .) عثمان بن احمدبن ابی الفضل ابوعمرو اشفورقانی حُصری . از ائمه ٔ نیک سیرت و پیشنماز جامع اشفورقان بود. از ابوجعفر محمدبن عبدالرحمان بن ابی القصر خطیب سنجری و ابوجعفر محمدبن حسین سمنجانی فقیه و ابوجعفر محمدبن حسن شرابی سماع کرد. (انساب سمعانی ).