اشقطیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشقطیر. [ اُ ق ُ طَ ] (معرب، اِ) (از اسپانیولی اسکودرن ) نجیب زاده ای که همراه یک شوالیه بود و اِکوی (سپر) او را با خود داشت . ◄ لقب نجیب زادگان که هنوز شوالیه نشده بودند. ◄ لقب نجیب زادگان معمولی . ◄ معلم سواری . ◄ چابک سوار. (از دزی ج ١ ص ٢٥) (لغت فرانسه بفارسی سعید نفیسی ).