اشقلون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشقلون . [ ] (اِخ ) (مهاجرت ) یکی از شهرهای پنجگانه ٔ فلسطینیان بود که بمسافت ١٠ میل به غزه مانده بطرف شمال واقع میباشد و یهود آنرا بتصرف آورد و شمشون نیز در آنجا رفت و پیغمبران نیز از انهدام آن نبوت نموده اند. این محل عبادت استرطه الهه ٔ فلسطینیان بود که سکینیان در سال ٦٢٥ ق .م . هیکلش را غارت نمودند. در سال ١٢٧٠ م . منهدم گردید. (قاموس کتاب مقدس ).