اشلایخر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشلایخر. [ اِ خ ِ ] (اِخ ) اوگوست . (١٨٢١ - ١٨٦٨ م .). دانشمند زبان شناس آلمانی که در ماینینگن تولد یافت . وی در شهرهای بن و پراگ و ینا (١٨٥٧ م .) تدریس میکرد و در زبانشناسی هندواروپایی تحولی به وجود آورد و در علوم طبیعی مساعی بسیاری بکار برد و آنها را با روش داروینیسم تطبیق میکرد، ولی در این راه حد افراط را پیش گرفت . اوراست : خلاصه ٔ گرامر تطبیقی زبان هندوآلمانی (١٨٦١ م .)، با نهایت وضوح و سادگی در مدت ٢٠ سال این کتاب قابل تحسین را در زبانشناسی تدوین کرد. رساله بزبان لیتوانی . تحقیق در گرامر تطبیقی (١٨٤٨ - ١٨٥٠). نظریه ٔ داروین و زبان شناسی (١٨٦٣). وی در شهر ینا درگذشت .