اشلگل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشلگل . [ اِ ل ِ گ ِ ] (اِخ ) اوگوست (١٧٦٧ - ١٨٤٥ م .). شاعر آلمانی و برادرزاده ٔ ایلیا اشلگل که در هانور متولد شد. خدمات بسیار به فرهنگ و ادبیات آلمان کرد و مخصوصاً مهارت کاملی در شیوه ٔ انتقاد ادبی داشت . در اواخر به تعلم زبان باستانی هند پرداخت و رامایانا و هید و پادسه از منظومه های بسیار کهن سال آن کشور را به زبان آلمانی ترجمه کرد. اشعار و آثار ادبیش بسیار مقبول و مرغوب واقع شد. با گوته و شیللر و مادام دُ استال از مشاهیر و بزرگان ادب روابط و مناسبات دوستانه ای داشت .
اشلگل . [ اِ ل ِ گ ِ ] (اِخ ) فریدریش (١٧٧٢ - ١٨٢٩ م .). شاعر آلمانی و برادر اوگوست اشلگل . اشعار بسیار و آثاری درباره ٔ ادبیات و فلسفه و تاریخ از خود به یادگار گذاشت .شهرت وی مخصوصاً مدیون اشعار پرهیجانی است که بقصد تحریک و تهییج آلمانها برای جلوگیری از تجاوزات فرانسویها و منکوب ساختن متجاوزان به کشور آلمان سرود.
اشلگل . [ اِ ل ِ گ ِ ] (اِخ ) ایلیا (١٧١٨ - ١٧٤٩ م .). شاعر آلمانی که در یکی از شهرهای ساکس متولد شد. تعدادی از منظومه ها بشیوه ٔ شعرای قدیم لاتن و یونان برشته ٔ نظم کشید و مدتی اشعارش بسیار شهرت داشت، ولی اکنون آثار او متروک شده است .