اشماویل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشماویل . [ اِ ] (اِخ ) جوالیقی در ضمن بحث از تبدیل شین به سین در تعریب آرد: وگویند [عرب ]: سراویل و اسمعیل و اصل آن دو «شروال » و «اشماویل » است و این بعلت نزدیکی سین به شین در همس است . (از المعرب ص ٧ س ١١). رجوع به اسماعیل شود.