اشموم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشموم . [ اُ ] (اِخ ) نام کانالی است که ١٢ فرسخ طول دارد و از منصوره شروع میشود و بدریاچه ٔ منزله منتهی میگردد و در تاریخ ٦١٤ هَ . ق . ملک کامل از ملوک ایوبی بدستیاری برادرش ملک اشرف در سواحل این کانال با فرنگیها نبردهای بزرگ کرد و به پیروزی نایل گشت . (از قاموس الاعلام ).
اشموم . [ اُ ] (اِخ ) دو شهرند بمصر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). نام دو شهرند در مصر که یکی را اُشْموم ِ طَنّاح گویند که نزدیک دمیاط است و مرکز ناحیه ٔدهقلیه میباشد و دیگری را اشموم الجُرَیسات خوانند که در منوفیه است . (مراصد) (از معجم البلدان ). و در تداول عامه آن را اشمون خوانند. (از قاموس الاعلام ).