اشناسی

اشناسی . [ اَ ] (ص نسبی ) منسوب به اشناس که غلام متوکل بود. (انساب سمعانی ). و رجوع به اشناس شود.

اشناسی . [ اَ ] (اِخ ) [ابو]علی حسن بن محمدبن اسماعیل بن اشناس بن حمامی بزار (منسوب به اشناس غلام متوکل ). مولای جعفر متوکل بود. از ابوعبداﷲ حسین بن محمدبن عبیدعسکری و عمربن محمدبن سنبک و عبیداﷲبن محمدبن عاید حلال و گروهی از این طبقه سماع کرد. ابوبکر خطیب نام او را آورده و گفته است : از وی اندکی کتابت کردم و سماع او صحیح بود جز اینکه وی رافضی بود... و او را در منزلش واقع در کرخ مجلسی بود که شیعیان در آن حاضر میشدند و او مثالب و معایب صحابه را بر آنان قرائت میکرد و سلف را مورد طعن قرار میداد. وی در شوال سال ٣٥٩ هَ . ق . متولد شد و در ذیقعده ٔ سال ٤٣٩ هَ . ق . درگذشت و در مقبره ٔ باب الکناس مدفون شد. (از انساب سمعانی ).