اشنب

اشنب . [ اَ ن َ ] (ع ص ) مرد خوش آب دندان . مؤنث : شَنْباء. (منتهی الارب ). مرد خوشاب دندان . (آنندراج ). آنکه دندانش روشن و آبدار بود. (مهذب الاسماء) (زوزنی ). آنکه دندانش تیز و تنک و آبداربود. (تاج المصادر بیهقی ). آنکه دندانهای سپید و نیکو داشته باشد. شانب . شنیب . مِشْنَب . (از المنجد).