اشوکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشوکار. [ ](اوستایی، اِ) کلمه ٔ اوستایی است بمعنی بخشنده ٔ قوت رجولیت که زردشتیان آنرا یکی از عناصر چهارگانه می دانستند. رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص ١٧٤ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشوکار. [ ](اوستایی، اِ) کلمه ٔ اوستایی است بمعنی بخشنده ٔ قوت رجولیت که زردشتیان آنرا یکی از عناصر چهارگانه می دانستند. رجوع به ایران در زمان ساسانیان ص ١٧٤ شود.