واژه جو

اشکاطامن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اشکاطامن . [ اِ م َ ] (اِ) انس النفس . (ابن البیطار). گالان آنرا با فامیلیاریس انیماء تطبیق کرده است اما لکلرک گوید که ما این گیاه را نمی شناسیم . رجوع به لکلرک ج ١ ص ١٥٣ شود.

معنی اشکاطامن | واژه جو