اشکل
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ کَ یا کِ) (ص.) اسبی که دست راست و پای چپش سفید باشد.
(اِ کَ) (اِ.) ۱- پای بند ستور، ریسمانی که بر زانوی شتر بندند تا فرار نکند. ۲- مکر، حیله.
(اَ کَ) [ ع. ] (ص تف.) مشابه تر، مانندتر.
/vâže/
فرهنگ فارسی معین
(اِ کَ یا کِ) (ص.) اسبی که دست راست و پای چپش سفید باشد.
(اِ کَ) (اِ.) ۱- پای بند ستور، ریسمانی که بر زانوی شتر بندند تا فرار نکند. ۲- مکر، حیله.
(اَ کَ) [ ع. ] (ص تف.) مشابه تر، مانندتر.