اشیاف الورد
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیاف الورد.[ اَش ْ فُل ْ وَ ] (ع اِ مرکب ) آنرا به ابن رضوان نسبت دهند، در امراض حاره اثری عظیم دارد و رادع و مسکن و محلل است، مانع نزلات میشود و اعضاء را نیرو می بخشد و رمد و ردینج را زایل میکند. (از تذکره ٔ ضریر انطاکی ). و رجوع به ص ٥٠ همان کتاب و ص ٣٠٤ تحفه شود.