اصاتة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصاتة. [ اِ ت َ ] (ع مص ) آواز کردن و بانگ برآوردن . (منتهی الارب ). فریاد برآوردن . آواز دادن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط).