اصادق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصادق . [ اَ دِ ] (ع اِ) جج ِ صدیق . (اقرب الموارد). ج ِ اصدقاء و صدقان که ج ِ صدیق است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). دوستان . مقابل اعادی .