اصحاب ابوالجارود

اصحاب ابوالجارود. [ اَ ب ِ اَ بُل ْ ] (اِخ ) پیروان زیادبن منذر همدانی یا نهدی و ثقفی اعمای کوفی، مکنی به ابوالجارود بودند که آنان را جارودیه نیز گویند. آنها معتقد بودند که پیامبر (ص ) درباره ٔ خلافت علی (ع ) به وصف تصریح کرد نه به تسمیه و بنابرین علی (ع ) پس از پیامبر جانشین اوست ولی مردم چون قصور ورزیدند و وصف را نشناختند و موصوف را نجستند و بدلخواه خویش ابوبکر را برگزیدند از اینرو کافر شدند. (ازملل و نحل شهرستانی چ مطبعه ٔ حجازی قاهره ج ١ ص ٢٥٥).و رجوع به جارودیه و تهذیب التهذیب ج ٣ ص ٢٨٦ شود.