اصحاب اعراف

اصحاب اعراف . [ اَ ب ِ اَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) و نادی اصحاب الاعراف (قرآن ٤٨/٧)؛ و آواز دادند یاران اعراف . بگفته ٔ برخی از مفسران گروهی باشندکه سیّآت و حسنات ایشان یکسان باشد، سیّآتشان قاصر باشد از دوزخ و حسناتشان بحد وصول بهشت نبود. خدای تعالی ایشان را آنجا بدارد. چون حساب خلایق بکند ایشان را برحمت به بهشت فرستد. ایشان آخرین کسان باشند که به بهشت شوند. (از تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج ٤ ص ٣٧٧). و رجوع به اعراف و همان کتاب صص ٣٧٧ - ٣٧٩ شود.