اصحاب کید

اصحاب کید. [ اَ ب ِ ک َ ] (اِخ ) که آنان را اهل عقبه نیز میخواندند، بروایتی ١٣ تن و بقولی ١٤ تن و بگفته ای ١٥ تن بودند، ولی قولی که بیشتر مورد قبول است اینست که ١٢ تن بودند، و ابن قتیبه نامهای آنان را بدینسان آورده است : عبداﷲبن ابی بن سلول، سعدبن ابی سرح، ابوحاضر اعرابی، جلاس بن سویدبن صامت، مجمعبن جاریة، ملیح بن تمیمی، حصین بن نمیر، طعیمةبن ابیرق، مرةبن ربیع و ابوعامر که رئیس آن گروه بود و برای او مسجد ضرار را بنیان نهادند. (از امتاع الاسماع ص ٤٧٩). و رجوع به همان صفحه در امتاع و صفحه ٔ ٤٧٨ و صفحات پس از آن، و اصحاب عقبه شود.