اصدح

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصدح . [ اَ دَ ] (ع اِ) اسد. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). شیر بیشه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).