اصرع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصرع . [ اَ رُ ] (ع اِ) ج ِ صَرْع . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به صَرْع شود. ج ِ صَرْع، بمعنی گونه ای از گونه ها. (منتهی الارب ) (قطر المحیط). ◄ ج ِ صِرْع . (المنجد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به صِرْع شود.