اصطیام

اصطیام . [ اِ ] (ع مص ) بازداشتن خود را از خوردن و نوشیدن و حرف زدن و جماع کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). امساک از خوردنی و آشامیدنی و سخن گفتن و سیر. (از اقرب الموارد). امساک از طعام وشراب و کلام و نکاح و سیر خواه برای عبادت باشد یا جز آن . (از قطر المحیط). و رجوع به صوم و صیام شود.