اصفهیدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصفهیدی . [ اِ ف َ ] (اِخ ) تاج الدین محمودبن محمد کرمانی و بقولی شماخی شافعی مشهور به اصفهیدی متوفی بسال ٨٠٧ هَ . ق . او راست :الایجاز در شرح المحرر قزوینی در فروع . شرح الفیه ٔ ابن مالک در نحو. (از اسماءالمؤلفین ج ٢ ستون ٤١٠).